Βγαλ'το από μέσα σου

Μαλακα, πόσο άχρηστη και μη πρακτική συμβουλή!

Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, δε γίνεται να το βγάλεις από μέσα σου. Γιατί πάντα υπάρχουν  εμπόδια ανάμεσα στον πομπό και τον δέκτη.

Δεν μπορείς να τα πεις όλα γιατί πρώτα από όλα θέλεις, πολύ κι όλας να τα πεις, αλλά ταυτόχρονα σκέφτεσαι τις επιπτώσεις στον άλλο και σε εσένα. Ο άλλος δεν είναι υποχρεωμένος να κουβαλήσει τη δική σου μαυρίλα, έστω κι αν κάπου στο βάθος σου υπάρχει φως. Πώς θα τον επιβαρύνεις; Πώς θα του τα πεις; Υπάρχει έτσι κι αλλιώς χρόνος;

Τι να πω; Πότε; 

Να πω ότι αγωνιώ για την υγεία μου; Αυτοί που ξέρουν συμπάσχουν ήδη. Όμως η καθημερινή ζωή είναι δύσκολη. Μπορεί να έχουν κι αυτοί προβλήματα υγείας. Μπορεί να μην τα συζητάνε για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Τις προάλλες η Θεοδότη, που προσωπικά την θεωρώ υποψήφια για Αγία, μόνο το φωτοστέφανο της λείπει, μας είπε ότι το παιδί της άρχισε συνεχείς και ασταμάτητους σπασμούς και επιληπτικες κρίσεις. Μας ζήτησε να προσευχηθούμε για το παιδάκι της. Μακάρι Θεέ μου και να ζήσει το παιδάκι.

Οπότε, μιλάς ή σου μιλάνε. Λίγοι ακούνε. Ειλικρινά. Κι εγώ μαζι.

Από την άλλη, πες ότι πας να μιλήσεις σε κάποιον. Παλιά είχα πάει σε παπά, θα πάνε 12 χρόνια. Ο πάτερ είχε άλλες δουλειές και κοιτούσε να με ξεπεταξει. Νευρίαζε και λίγο, αλλά όσο μπορούσε με τρόπο. Και σε έναν άλλο που βγήκα χειρότερα από ότι μπήκα, γιατί ήταν επικριτικός, επειδή εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε πολύ άστατοι και ερωτιαρηδες. Μπράβο πάτερ, το πέτυχες διάνα. Εγώ και ο Σπαλιαρας.

Τις προάλλες πήγα στον ψυχολόγο που πήγαινα για να διαχειριστώ τα θέματα μου παλιότερα. Διέκοψε 7 φορές τη συνεδρία, γιατί ήρθε ο ηλεκτρολόγος , ο επόμενος, η δική μας συνέδρια είχε αργήσει να αρχίσει, ενώ αυτός απτόητος ατμιζε και έγραφε και στο κινητό ή τον υπολογιστή. Γίνεται δουλειά έτσι; 60 ευρώ. Και φυσικά μου είπε να κανονίσω μια σειρά επισκέψεων για να διαχειριστούμε το τραύμα. Ευχαριστώ πολύ, δεν θα πάρω, φοβάμαι μην μου δημιουργηθεί καινούριο.

Βγαλ'το από μέσα σου. Να αρχίσω να μιλάω στο chatgpt όπως κι οι υπόλοιποι; Να μου πει τι ρε μαλακα; Ότι όλα λύνονται με διαχείριση, μιας που κάποια προβλήματα, όπως  τα αυτοανοσα  λύνονται πάντα με θετική σκέψη και σχεδιασμό; Ε, ναι, όλοι το ξέρουν αυτό. Ωωωω, ναι, ναι! Πώς δεν το είχα σκεφτεί! Το τραύμα μου γιατρεύτηκε. Θαύμα, θαύμα!

Τι έγιναν εκείνα τα βράδια με φίλους ή με την καλή μου, μου που μιλούσαμε με ρυθμο, χωρίς ρυθμό, με ανάσες, ξεπνοα, κοιτώντας τα αστέρια, πάνω στα κάστρα με τον δροσερό ή κρύο αέρα να μας χαϊδεύει; Όλα μαζί, σοβαρά, αστεία, όμορφα, τραυματικά. Δεν ξεχωρίζαμε. Με μια μπύρα ή ένα χυμό στο χέρι, σε ένα παγκάκι ή καθιστοί πάνω στις πέτρες του κάστρου και τα πόδια να κρέμονται στο κενό. Νιώθω ακόμη ότι τα κουνάω πέρα δώθε.

Μεγαλώσαμε και σταματήσαμε να μιλάμε. Και δεν μας κατηγορώ καθόλου.