από το μηδέν στο Είμαι

Είναι τόσο απλό.

Να μ'αγαπάς.

Να μ'αγαπάς.

Να μ'αγαπάς!!!

Δεν χρειάζεται να λέμε πολλά καμιά φορά.

Ακούω Razastarr, Μακρύς Δρόμος. Δύσκολες μέρες, δύσκολες νύχτες. Κάπου πρέπει να ξεσπάσω.

Όμως δόξα τω Θεώ, υπάρχει η μουσική. Η ραπ μουσική είναι το καταφύγιο μου.

"Στους μπερδεμένους δρόμους του κόσμου μοιράσου,
στήσε αυτί, ατόφιος μείνε κι αφουγκράσου.

Άνθρωποι σχεδόν τρελοί μιλούν στον τοίχο,
ενώ ποστάρεις και γουστάρεις
και τα πίνεις στην υγειά σου.

Στα χιονισμένα βουνά μπρος στάσου,
να δεις την ασημαντότητά σου,
να βρεις τη ματαιοδοξία σου
συθέμελα κι ολότελα
να γίνεται κομμάτια μπροστά σου.

Αγάπα, όσο έχεις χρόνο, βιάσου,
και κράτα τις λάμψεις
σαν να 'τανε της μοίρας μας υπενθυμίσεις κοντά σου.

Ξέρω, έχεις δικά σου,
μα έχεις τις πιο απίθανες κατευθύνσεις μπροστά σου..."

Άκου για λίγο το ρεφραίν, η κοπέλα έχει την πιο γλυκιά φωνή.

Βάλε το χέρι σου
στην καρδιά μου πάνω και άκου.

Βάλε το χέρι σου
στην καρδιά μου πάνω και άκου.

Πόσο σε αγαπώ,
μόνο να 'ξερες.

Να 'ξερες,
πόσο.

Βάλε το χέρι σου
στην καρδιά μου πάνω και άκου.