Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δότε

Περπατάς... και ακούς μια γλυκιά μελωδία. Κάποιος μουσικός του δρόμου παίζει με την κιθάρα του και τραγουδάει. Μπορεί να θέλεις να του πάρεις το μικρόφωνο και να τραγουδήσεις. Άφησε όμως ένα κέρμα. Αυτός ο άνθρωπος μόλις σου έφτιαξε τη μέρα!

Ένας φίλος σου σου μιλάει. Δώσε του την έγνοια σου. Δώσε του τα λόγια σου. Δώσε την αγάπη σου. Την χρειάζεται.

Ένας μαθητής σου έχει ανάγκη από καθοδήγηση. Κάποιον να έχει υπομονή και να εξηγήσει τα πράγματα ξανά και ξανά, μέχρι να καταλάβει.

Τελικά, το να προσφέρεις δίχως αντάλλαγμα είναι σπάνιο. 

Είναι πανέμορφο!

Face the music

Κάθε φορά που βγαίνουν τα αποτελέσματα.

Φόβος, λαχτάρα, ρίγη.

Τα ανοίγω, θέλω να τα δω και δεν θέλω να τα δω.

Κάθε φορά περιμένω το θαύμα.

Κάθε φορά δεν έρχεται.

Είναι πολύ άρρωστος κύκλος αυτός.

Το παίρνω ψύχραιμα.

Θέλω να ουρλιάξω.

Ειλικρινά, κουράστηκα.

Stardust

Ξύπνησα μέσα στη νύχτα από το θόρυβο που έκαναν τα όνειρα μου. 

Τα όνειρα μου έχουν μουσική, όμως η μουσική είναι τα όνειρα μου.

Μαγευομαι από αυτήν την αστεροσκονη που φτιάχνω ο ίδιος τα βράδια μέσα στο μυαλό μου.

Με οδηγεί εκεί που δεν μπορεί κανένας άλλος να ακολουθήσει.

Προχωράω μέσα σε έκσταση σε παραμύθι που πλάθω κατά περίσταση, μα με συνέπεια.

Τα βήματα μου χάνονται μέσα στα σύννεφα όπου βρίσκεται η πορεία μου.

Έχω προορισμό, για αυτό δεν σταματάω· και είναι αυτά τα βήματα, τα ελαφριά.

Κοιτάζω γύρω μου τα αστέρια. Και σήμερα τα νιώθω λίγο πιο κοντά.

Πια, απλώνω τα χέρια μου και τα χαϊδεύω, σαν να γνωριζόμαστε από παλιά.

Μου χαμογελούν μέσα από τη σκόνη τους που με φωτίζει εξίσου.

Χαμογελώ κι εγώ και αρχίζω να πατάω στον αιθέρα που φύσηξε κάποιος γύρω τους.

Τώρα, είμαστε ένα.