Μέσα στο μακρινό, απλωμένο γκρίζο φως
και στο τρέμουλο του εμπορικού τρένου,
τη θλίψη που ανέβλυζε μέσα μου
την έκανα κομμάτια ενός γαλάζιου μύθου
και στην πλατεία με τις φτελιές
του Μνημείου των Πρωτοπόρων,
τη σκόρπισα με όλη μου τη δύναμη·
μα τα μικρά πουλιά δεν τη ράμφισαν.
Κι όλα αυτά, επειδή ροχαλίζω το βράδυ.
- Σκάβε μέσα σου· μέσα σου είναι η πηγή του καλού και θα αναβλύζει πάντα αν πάντα την αναζητάς.
- Ο καλύτερος τρόπος για να αντιστέκεσαι είναι να μην εξομοιώνεσαι.
- Τίποτε δεν μπορεί να σου συμβεί που δεν είναι στη φύση σου να το αντέξεις.
- Η ευτυχία στη ζωή εξαρτάται από πολύ λίγα πράγματα.
- Η τέχνη της ζωής μοιάζει περισσότερο με πάλη παρά με χορό, με την έννοια ότι πρέπει να είσαι έτοιμος και ακλόνητος σ’ αυτά που συμβαίνουν απροειδοποίητα.
- Όποιος είδε τα τωρινά, τα είδε όλα, και αυτά που γίνονταν ανέκαθεν και όσα θα γίνουν στο άπειρο μέλλον. Γιατί όλα είναι ίδια κι όμοια.
- Να πορεύεσαι σαν κάθε πράξη σου να είναι η τελευταία της ζωής σου.
- Αξίζει κανείς τόσο όσο αξίζουν τα πράγματα με τα οποία ασχολήθηκε συστηματικά.
- Έκανα κάτι για το κοινωνικό σύνολο; άρα είμαι ωφελημένος.
- Φοβάται κανένας την αλλαγή; Αλλά τι μπορεί να γίνει χωρίς αλλαγή!
- Ο καθένας ζει για λίγο. Και μικρή είναι η γωνιά της γης όπου ζει.
- Περιορίσου στο παρόν.
Όταν φτάνει η ώρα, είναι δύσκολο να εφαρμόζεις τα διδάγματα που θαυμάζεις. Μα το κάνω, όχι γιατί είμαι κατι παραπάνω από τους άλλους, αλλά γιατί με οδηγεί η ανάγκη. Η ζωή δεν είναι ασπρο-μαυρο, ούτε στρώθηκε σε κανέναν με ροδοπέταλα. Κι όταν όλα γύρω δυσκολεύουν, η ψυχή είναι το πιο ασφαλές καταφύγιο.
Δε μένουν πολλά να ειπωθούν ακόμη.
Μένουν μόνο οι γλυκές προσευχές.
Πρώτο ξυπνητήρι. 5:30 το πρωί. Χτυπάει και κανονικά θα έπρεπε να ξυπνάω, μα η αλήθεια είναι ότι είμαι ήδη ξύπνιος καμιά ώρα πριν.
Τα νυχτερινά σύννεφα στέλνουν σκέψεις που με ειδοποιούν να αφήσω τα όνειρα για κάποια άλλη βραδιά, κάποιου άλλου Σάββα. Θέλουν κι απόψε ένα νυχτερινό προσκύνημα στην Ψυχή. Κι αν το θέλω, δυσκολεύομαι να επιστρέψω στο κρεβάτι. Ταξιδεύω όσο γίνεται σε μέρη της Ανατολής, σε παραμύθια που διαρκούν χίλιες και μία νύχτες, ώσπου να βγάλει απόφαση ο σουλτάνος και να ροδισει κάπως η ανατολή.
Πρώτο ξυπνητήρι. Μία γουλια νερό κι ύστερα πόλεμος στην εντροπία. Κόψε ξύλα, κουβαλά νερο... ή πλύνε τα πιάτα! Είναι εξαγνιστικο να καθαρίζεις τα γύρω σου με ζεστό νερό, σχεδόν σαν να καθαρίζεις τον Εαυτό σου με παγωμένο νερό.
Δεύτερο ξυπνητήρι. Άλλη μια γουλια νερό. Βράσε τα αυγά, ετοίμασε μια σαλάτα, καθάρισε το τραπέζι, βγάλε πιάτα. Βάλε ακουστικά πρώτα όμως κι άκου τα αγαπημένα σου τραγούδια, έτσι ώστε το προσκύνημα να συνεχιστεί εσώτερα. Δείξε αγάπη στον εαυτό σου και αποδεξου την μουσική στην ψυχή σου, μαλάκωσε την καρδιά σου. Έχεις δικαίωμα να σε αγαπάς!
On your back with your racks as the stacks are your load...
Δόξα σοι ο Θεός, υπάρχει κι αυτό το τραγούδι. Κι έτσι τα δάκρυα κυλούν ήσυχα για να μην ξυπνήσουν τα αληθινά όνειρα επάνω, στην κρεβατοκάμαρα. Και να είμαστε ειλικρινείς, δεν κυλούν συχνά. Ο κόσμος θέλει να ζεις αθόρυβα συνήθως, εκτός από τις στιγμές που αποφασίζει να αναστεναξει για μια στιγμή μαζί σου. Η δροσιά των ματιών σου δεν τον ενδιαφέρει. Ούτε η φωτιά τους όμως.
Whatever could it be that has brought me to this loss?
Τρίτο ξυπνητήρι. Τρεις γουλιες νερό, πικρές αυτήν την φορά, πολύ πικρές. Αλλά πόση πίκρα μπορεί να σου μείνει στο στόμα; Πίνεις λίγες γουλιες ακόμη και εξαφανίζεται. Ή όλο το μπουκάλι. Το στόμα σου θα είναι καθαρό μετά από λίγο.
Καθάρισε τα αυγά και φαε τα ασπράδια. Λίγα αμύγδαλα, μια σαλάτα, λίγο ψωμί και είσαι έτοιμος. Κάνε λίγες κάμψεις ή μην κάνεις, παρ' όλο που δεν πρέπει (ή πρέπει;) και μπες στο ντους.
Αυτό το κρύο νερό σου ψιθυρίζει να συνεχίσεις.
In the back with your racks and you're un-stacking your load.
