Ο Ορφέας ξεψυχά στα χέρια των Μαινάδων, που τον σκορπούν.
Οι Μούσες μαζεύουν τα κομμάτια του και βρίσκουν τη λύρα του, που την τοποθετούν εκεί που της αξίζει. Στα αστέρια.
Και μένει εκεί. Η Λύρα.
Απόδειξη πως κάποτε υπήρξε ένας άνθρωπος, που με τη μουσική του μάγευε τους άλλους κι έτσι, έγινε φωτεινός φάρος.
Τόσο φωτεινός, που στο μέλλον θα μας δείχνει το δρόμο.
Μα πολλά ακόμη άνθη θα μαραθούν για να συμβεί αυτό.
Από τη Λύρα ως το Βασιλίσκο, το φως που αντικρύζεις στον νυχτερινό ουρανό είναι εκεί για να σου θυμίζει το θαύμα, την αγάπη που μέσα της ζούμε και λέγεται Θεός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.