Μέσα στο μακρινό, απλωμένο γκρίζο φως
και στο τρέμουλο του εμπορικού τρένου,
τη θλίψη που ανέβλυζε μέσα μου
την έκανα κομμάτια ενός γαλάζιου μύθου
και στην πλατεία με τις φτελιές
του Μνημείου των Πρωτοπόρων,
τη σκόρπισα με όλη μου τη δύναμη·
μα τα μικρά πουλιά δεν τη ράμφισαν.
Κι όλα αυτά, επειδή ροχαλίζω το βράδυ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.