Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Γαλήνη

Τι είναι η γαλήνη; Τι είναι η γαλήνη; Αν συγχωρέσεις τον εαυτό σου
λένε πως βλέπεις την απάντηση γραμμένη στη σελήνη.

Καθένας βαδίζει μόνος στη ζωή, στον έρωτα, στο θάνατο... Η απόσταση από τη θεωρία στη πράξη είναι αδιανόητη κι είναι ανόητος όποιος δε ζήσει για να βιώσει στο πετσί του την ανάγκη για έρωτα. Κι όποιος νομίζει ότι μπορεί να κάνει το πιο επικίνδυνο πράγμα στο κόσμο. Να δίνει συμβουλές.
Ήμουν για πολλά χρόνια ανόητος. Κι ίσως ακόμη είμαι...

Ανεξάρτητα από την εποχή και  τις περιστάσεις, οι μεγάλες αλήθειες μένουν αναλλοίωτες, ευτυχώς για εμάς και την εφήμερη ζωή μας.

Κι όπως λέει ο Δάσκαλος μου:

" Κοντεύει ο καιρός που θα τα ξεχάσεις όλα. Κοντεύει ο καιρός που θα σε ξεχάσουν όλοι. Να στοχάζεσαι πάντοτε ότι σε λίγο θα είσαι ο καθένας στο πουθενά".

Κι είναι αλήθεια.
Σε 30 χρονια  θα είμαστε σκόνη. Δε μας χειραγωγεί κανείς, παρά μόνο ο χρόνος, που μας πλάθει και μας διαλύει σε λεπτούς κόκκους. Αυτή η ανάγκη στα υπολοιπόμενα χρόνια μας, πως να καλυφθεί με τραγούδια, στίχους και όμορφες αναμνήσεις;


Μη ξαναμπείς εδώ. Μπορεί όλες αυτές οι σκέψεις να απευθύνονται σε εσένα, αλλά δεν έχει νόημα να τις διαβάζεις εφόσον σε γυρίζουν πίσω. Βρες τη γαλήνη σου. Βρες τη χαρά. Βρες αυτό που ψάχνεις.
Περπάτα και μη κοιτάς πίσω.

Επέτρεψε μου να ζήσω για όσο ακόμα θέλω στο παρελθόν, είναι δικαίωμα μου και γλυκιά παραίσθηση, από την οποία δεν έχω τη δύναμη να ξεφύγω. Άσε να κάνω τους διαλόγους μας, το πιο πολύτιμο για μένα στο κόσμο, μόνος μου πλέον. Άσε με να γράφω, χωρίς να σε επηρεάζει. Κάπως πρέπει να ζω. Κάπως να συνεχίζω.

Οι ενοχές μου είναι βαριές. Δε μπορώ να συγχωρέσω τον εαυτό μου. Και για αυτό δε μπορώ να προχωρήσω.  Αυτή τη γαλήνη ψάχνω. Η δική σου δε χρειάζεται να είναι δύσκολη.







... Στη βεράντα εκεί στο φως
με κοιτούσες που κοιμόμουνα.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου