Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Όταν Ταξιδεύω...

Είναι αυτές οι φορές που αισθάνομαι πως θέλω κάτι να αλλάξει στη ζωή μου. Πως κάτι θέλω να ζήσω διαφορετικό , να αισθανθώ , να νιώσω αλλιώς. Οι στιγμές που θέλω να ταξιδέψω...

Τα ταξίδια δε χρειάζονται καμιά σημαντική προετοιμασία. Μόνο να το πάρεις απόφαση... και να φύγεις. Καμιά φορά η απόφαση μπορεί να είναι δύσκολη , αλλά το ταξίδι πάντα υπόσχεται να σε αποζημιώσει. Είναι η απόφαση ότι είσαι ελεύθερος , γεννήθηκες ελεύθερος και κανείς δε μπορεί να σου στερήσει την ελευθερία σου , αν δεν του το επιτρέψεις. Κανείς δε μπορεί να σε φυλακίσει και να αναβάλλει ή να σταματήσει τα ταξίδια σου. Είσαι όμως πάντα έτοιμος και πάντα πρόθυμος; Το ταξίδι είναι το τεκμήριο ελευθερίας... Και δε περιμένει

Όταν λοιπόν σπάσεις τα δεσμά που σε σταματούν και πάψεις να ενδιαφέρεσαι μόνο για τα καθημερινά , όταν αφήσεις τη φαντασία σου να σε κάνει να πετάξεις μακριά , τότε αρχίζει το ταξίδι.

Περπατάω , μα ίπταμαι . Αρχίζω να τραγουδώ, να χορεύω! Κοιτάζω γύρω και βλέπω μόνο ομορφιά! Τα πάντα έχουν χρώμα , σε αντίθεση με το γκρίζο που με πλακώνει κάθε μέρα... Και τα πλάσματα γύρω φαντάζουν όμορφα κι αυτά . Χαρά! Ανείπωτη χαρά! Και η καρδιά μου μαλακώνει και γιατρεύεται...

Μεγάλο ταξίδι λοιπόν. Έχω την εντύπωση πως ήρθε η ώρα για ένα ταξίδι. Ένα που θα αλλάξει πολλά. Ονειροπολώντας... Κλείνοντας τα μάτια . Πετώντας μακριά.


Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Μια τραγωδία πάντα επίκαιρη.

Επειδή κάποτε οι άνθρωποι ήταν σκεπτόμενοι. Επειδή κάποτε αυτά ήταν τα θεάματα των πολιτών , που εξυψώνονταν πνευματικά μέσω της τραγωδίας. Πάντα επίκαιρη και πάντα αφυπνιστική , η Αντιγόνη , μια από τις κορυφαίες τραγωδίες όλων των εποχών. Το μήνυμα της σαφές: Πολιτική ανυπακοή στους φαύλους.